W listopadzie nakładem rodzimego labelu Emphase, wydany został najnowszy singiel braci Dziewulskich – Data Slide. Z wydawnictwem tym ściśle związany jest także portal GlobalTrance.pl, który zorganizował, na początku roku, we współpracy z Emphase Recordings konkurs, na najlepszy remiks numeru Data Slide. Rozwiązanie konkursu nastąpiło w połowie Maja, a zwycięzcami okazali się rodacy Mario Ayuda oraz Paul Hind. Na singlu oprócz oryginalnej wersji Anguilla Project oraz konkursowemu remiksowi znajdziemy także rework braci wydany pod aliasem Skytech oraz interpretacje Andrieja Glenskova oraz Kaimo K.

Popularność braci Dziewulskich z każdą kolejną produkcją wzrasta. Świadczą o tym między innymi kolejne produkcje wydane przez należący do Markusa Schulza – Coldharbour Recordings. Argumentuje to nie tylko rosnącą popularność braci z Olsztyna, ale także wysoki poziom muzyczny jaki prezentują.

Anguilla Project potwierdzają ten fakt najnowszym singlem Data Slide. Głęboka, płynąca progresja krystalizująca się z każdą kolejną chwilą potrafi wywołać wrażenie na słuchaczu. Takowe wywarła na mnie. „Data Slide” jest nie tylko porządną produkcją okraszoną gatunkiem progressive trance, ale także i przede wszystkim, kolejnym, świetnym, polskim towarem eksportowym. Cieszy dodatkowo fakt wydania numeru przez polski label. Kooperacja: polskie tworzywo – polskie wydawnictwo może przynieść w niedalekiej przyszłości pozytywne skutki w postaci znanych polskich producentów, a także wydawnictw muzycznych.

Czym charakteryzuje się „Data Slide”? Wyrazistym basslinem wzmacnianym z każdą chwilą dodatkowymi dźwiękami w tle, które co chwila narastają budując progresywny, tajemniczy klimat. Breakdownem, który „ucieka” słuchaczowi., czyli kwintesencją produkcji, na którą trzeba czekać długo. Jednak gdy już mamy z nią do czynienia, wiemy, że warto było czekać. Otrzymujemy dobrze znany dla progresywnych produkcji długi moment bez basu, który po chwili przeradza się w chwytliwą i ujmującą melodię, która z każdym kolejnym momentem narasta na fali basu. W pewnym momencie możemy dojść do wniosku, że czeka nas rozwiązanie w postaci potężnej eksplozji. Nic bardziej mylnego. „Data Slide” jest wyrafinowaną produkcją, lekiem na „niedobór dźwiękowy” wystawionym na recepcie leczących nas, w tym przypadku, braci Dziewulskich.

Przejdźmy szybko do kolejnej wersji „Data Slide” przygotowanej przez ich twórców, którzy postanowili pod dobrze znanym aliasem Skytech, przygotować dodatkową interpretację swojego numeru. „Skytech Rework”, pomimo podobnego BPM’u, wydaje się być znacznie szybszy i żywiołowy. Pomimo tego, główne elementy z oryginalnej wersji zostały także wykorzystane w reworku. Także tym razem na breakdown przychodzi nam czekać znacznie dłużej niż nam się wydaję, a jego pierwsze, fałszywe nadejście przeradza się w tępy, techowy lead po chwili zastąpiony płynącymi padami. Przeradzają się one we właściwy punkt kulminacyjny numeru. Breakdown jest bardzo podobny jak ten w oryginale. Wyjątkiem jest rozwiązanie chwili niepewności, która okazuje się być „dancefloor’ową” masą energii. Rework ten z pewnością na wielu imprezach wykrzesi z klubowiczów siłę do zabawy.

Kolejna interpretacja znajdująca się na singlu należy do młodego producenta z Opola Andrieja Glenskova. Artysta ten zachował klimat produkcji, jednak zmienił sposób jego uzyskania. Nadal obcujemy z wyrazistym progressem, jednak tym razem wzbogaconym o wzrastający i malejący, jak na fali, housowo – minimalowy motyw. Całość tworzy ciekawą mieszankę, pozbawioną komercyjności, a bogatą w nowe pomysły.

Następny remiks, różni się od innych chociażby krajem pochodzenia jego twórcy. Kaimo K jest Estończykiem, który pochodzi z drugiego pod względem liczebności miasta w Estonii – Tartu. Kaimo K przeobraził „Data Slide” w płynącą, melodyjną produkcję spod podgatunku trance, który w tym roku zdobył znaczącą popularność. Chodzi oczywiście o uplifting, charakteryzujący się melodyjnością, której w interpretacji Estończyka jest pod dostatkiem. Dodatkowo wersja ta wzbogaca wydawnictwo i jest swoistą odskocznią od przeważającego progressive.

Ostatni remiks na singlu „Data Slide” przypadł zwycięzcom konkursu GlobalTrance Remix Contest 004. Wybór triumfatorów należał do sterników Emphase Recordings. Trudno się dziwić, że postawili oni na wersje zaprezentowaną przez Mario Ayude oraz Paula Hinda. Pragnę pokusić się o stwierdzenie, że jest to najlepsza interpretacja na tym wydawnictwie. Dlaczego? Powodów jest kilka, a główny to taki, że remiks Ayudy i Hinda jest syntezatorem pomiędzy wszystkimi produkcjami zaprezentowanymi na „Data Slide”. Z jednej strony melodyjność, w ostatnim remiksie wzmocniona niesamowitym dźwiękami wyciągniętymi przez zwycięski duet, z drugiej strony energia, moc i „techowy” pazur tworzący niebanalny bassline, a wszystko okraszone nutką progresyjności. Interpretacja Ayudy i Hinda zawiera tę „polską magię”, która jest wyczuwalna w polskich produkcjach i która znalazła już setki fanów poza granicami naszego kraju.

Podsumowując zwrócę uwagę nie tylko na głównych bohaterów owego „opowiadania”, czyli braci Dziewulskich i osób, które postanowiły zremiksować ich produkcję. Zwrócę także uwagę na Emphase Recordings, które wydając single na podobnym poziomie może stać się ważnym labelem na europejskim rynku muzyki trance. Odnoszę bowiem wrażenie, że znakomitych artystów mamy (proszę posłuchać owego wydawnictwa), brakuję im tylko odpowiedniej popularności, która wiąże się ze stałym wsparciem znanych labeli. Czemu nie rodzimych?

Sample oraz źródło: GlobalTrance.pl

7 grudnia, nakładem Oxygen Recordings (wchodzącego w skład Spinin Records) wydana zostanie „Iliada„. Jest to nowe dzieło producenta o pseudonimie KhoMha. Młody Kolumbijczyk, liczący zaledwie 19 lat, nie jest jak na razie popularny, jednak niebawem może się to zmienić. Jest to niewątpliwie duży talent, który w najbliższym roku może sporo namieszać w światku elektronicznej, progresywnej muzyki.

Inspirowany produkcjami takich artystów jak Pryda, Sean Tyas, Steve Angello czy Deadmau5 urodzony w Medellinie Robert Alzate tworzy niebanalną muzykę spod znaku progressive house oraz trance. Pomimo swojego młodego wieku stworzył już wiele, a jego twórczość znalazła się między innymi w audycji Club Life doskonale wszystkim znanego artysty – Tiesto.

KhoMha świetnie łączy melodyjność z mocą progresji. W swoich produkcjach wykorzystuje wiele dźwięków, nie opiera się na jednym, utartym schemacie. Próbuje różnych rozwiązań, co do tej pory wychodzi mu znakomicie. Warto chociażby wspomnieć o subtelnym „I miss you” dokładnie oddającym klimat tęsknoty za ukochaną osobą, czy energicznym „Downlifter„, który w sam raz nadaje się na słoneczną Ibizę. Nic więc dziwnego, że Kolumbijczykiem zainteresowało się Spinin Records, które postanowiło w labelu Oxygen Recordings wydać „Iliadę”.

KhoMha stworzył dwie interpretacje tego numeru. Pierwsza z nich zatytułowana została „Sunrise Mix„, która posiada dwie natury. Pierwsza ujawnia się w samym wstępie narastającą, drapieżną, elektryczną melodią, która po chwili przyjmuję zupełnie inny charakter. Z progresywnego, mrocznego numeru przeradza się w taneczną housową produkcje o lekko niepokojącym klimacie. Niepokój ten świetnie oddaje rozbudowany breakdown, składający się z wielu elementów, które stopniowo łączą się i eksplodują za sprawą perkusji. Po chwili następuje cisza i powraca silny, taneczny bassline, który towarzyszy nam już do końca.

„Unreleased Mix” jest czystą progresją, która zawarta została w poprzedniej wersji. Początkowa faza „Sunrise Mix” została rozbudowana w tej interpretacji i mamy z nią do czynienia przez cały czas trwania utworu. Breakdown rozpoczyna się podobnie jak w poprzedniej wersji, jednak i w tym elemencie produkcji dominuje mrocznie brzmiąca, tępa i agresywna melodia. Całość przez cały czas jest wzbogacana przez dodatkowe dźwięki, które potęgują klimat niepokoju.

„Unreleased Mix” z pewnością jest produkcją godną uwagi fanów klimatycznej progresji, a także dla tych, którzy poszukują nowych doznań. Tych w twórczości Roberta „KhoMha” Alzate można znaleźć pod dostatkiem. Warto zapamiętać tego młodego artystę, bowiem już niedługo może on przebojem znaleźć się na ustach znanych i cenionych artystów tworzących muzykę elektroniczną.

Sample oraz źródło: GlobalTrance.pl

Ani wielcy i popularni artyści, ani bogaty label, w którego skład wchodzą gwiazdorzy muzyki trance, nie są potrzebni aby wydać świetny singiel. Najlepszym przykładem jest Insight Recordings, które 17 grudnia zaprezentuje świetne wydawnictwo, w którego skład wchodzić będzie nowa produkcja Colderoy – „Rock Guitar” wraz z trzema remiksami. Co najważniejsze na singlu „Rock Guitar” najciekawiej prezentuje się remiks naszego rodaka - Arctic Moon. Zapraszam do zapoznania się z krótką recenzją wydawnictwa, które światło dzienne ujrzy za niespełna miesiąc.

Świetną wersję Arctic Moon mieliśmy okazję usłyszeć w ostatnim epizodzie audycji A State Of Trance. Dziwię się, że numer ten nie był Tune Of The Week 430 epizodu. Dla mnie był to najlepszy numer tej, i kilku poprzednich audycji. Produkcja stworzona z polotem, jak większość wychodzących spod ręki Arctic Moon. 10/10

Remiks Stowers & Young jest już zupełnie inny. Ciekawy, klimatyczny (to co najbardziej lubię) breakdown i delikatnie zarysowująca się linia melodyczna. Następnie elementy breakbeat’owe i… rozwiązanie w postaci szybkiego bassline’u. Całość bardzo energiczna za wyjątkiem spokojnego breakdown’u. 8/10

Sean Truby postawił na moc i wyrazistość. Utwór zawiera silny trance lead, mocny bassline, jednak zachował spokojny breakdown. Produkcja świetna na event, która z pewnością jest w stanie ponieść tłumy. 7+/10

Całość zapowiada się naprawdę okazale, a to za sprawą magicznego breakdown’u i świetnych remiksów. To wydawnictwo pokazuję, że nie potrzeba „starych” wyjadaczy i „wielkich” labelów, aby wydać coś na wysokim poziomie.

Colderoy – Rock Guitar
Data wydania: 17/12/2009
Label: Insight Recordings
Wersje: Original Mix , Stowers & Young Remix, Sean Truby Remix, Arctic Moon Remix

Moja eventowa przygoda nie jest długa. Znacznie krótsza niż fascynacja muzyką trance. Pierwszym moim eventem był enHouse w 2008 roku. Jako, że w tym czasie house odszedł na drugi plan, nie przeżyłem tej imprezy w sposób szczególny. Marzyłem o wydarzeniu muzycznym, gdzie królować będzie trance. I doczekałem się. Kilka prywatnych osób, zrzeszonych w większe podmioty prawne, postanowiło stworzyć pierwszą imprezę na dużą skalę w nowo wybudowanej Atlas Arenie w Łodzi. Obawy klubowiczów były spore i w pełni zrozumiałe. Nowy event, nowi organizatorzy. Jedyne do czego nie miano żadnych zastrzeżeń był line-up. Above & Beyond, Giuseppe Ottaviani, Aly & Fila, Nitrous Oxide, Sied van Riel, Funkagenda, Inox i Swift gwarantowali wielki, muzyczny spektakl. Planet of Angels właśnie nim było.

Niska cena biletów, przy tak świetnym line-up’ie zapowiadała, że budżet na wystrój hali, scenę i oświetlenie będzie niski. Pomimo tego organizatorzy szumnie ogłaszali, że w Atlas Arenie zamontowanych zostanie ponad dwadzieścia laserów i ponad dwieście głowic. W rzeczywistości laserów było 4-6, a liczba głowic nie przekroczyła setki. Ilość tą jestem w stanie przyjąć w przypadku, gdyby zapowiedzi organizatorów nie okazały się kłamstwem. Całość na evencie prezentowała się wystarczająco, jednak w świetle obietnic, klubowicze mieli powody do pretensji.

Dodatkowo organizatorom można zarzucić inne kłamstewka: brak ekranów i muzyki z hali w namiocie piwnym, brak intro zapowiadających kolejnych artystów. Te szczegóły nie mogły jednak w żaden sposób wpłynąć na muzyczną jakość imprezy. A ta, w odróżnieniu od spraw organizacyjnych, była na najwyższym poziomie.
Swift i Inox, jako rodacy, którzy supportują zaproszone gwiazdy, spisali się dobrze. Osobiście miałem kilka zastrzeżeń co do poziomu gry i muzyki puszczanej przez Inox’a, aczkolwiek jego zadanie – rozruszanie osób na parkiecie i zachęcenie do zabawy – zostało wykonane.

O 21.00 za sterami stanął pierwszy gwiazdor Planet of Angels – brytyjski producent i dj – Funkagenda. Na imprezę jechałem z przyjacielem, fanem house i po jego zachowaniu jestem w stanie ocenić występ Brytyjczyka na wielki plus. Ja sam się świetnie bawiłem przy energicznych, momentami progresywnych, klimatach muzyki house. Jednak Funkagenda był dla mnie jedynie rozgrzewką przed artystą, dla którego właściwie pojechałem na Planet of Angels.

Giuseppe Ottaviani, bo o nim mowa, jako jedyny z zaproszonych artystów – co oczywiście nie było zaskoczeniem – zagrał na żywo z wykorzystaniem klawiszy. Była to nie lada gratka dla wszystkich przybyłych do Atlas Areny. Producent/Dj grający na żywo to rzadkość. Występ Giuseppe był oparty na produkcjach z jego nowego albumu „GO”. Upliftingowe pływaki, momentami przerywane przez mocny trance, sprawdziły się świetnie. Drugim numerem zagranym przez Giuseppe było „Fallen”. Numer ten, przy świetnym nagłośnieniu i jeszcze lepszej akustyce hali, prezentował się wspaniale. Był to jeden z najlepszych momentów imprezy w moim odczuciu. To co się ze mną działo w tym momencie jest trudne do opisania. Pełna euforia, setki, a nawet tysiące rąk w górze i temperamentny Włoch zagrzewających wszystkich do wspólnej zabawy – to trzeba po prostu poczuć.

Po Giuseppe stery przejął Sied van Riel, który jak było wiadomo, zagrał mocno i energicznie. Niestety, odpoczywając po ponad godzinnym występie poprzednika, regenerując się, cały występ Holendra przesiedziałem na trybunach. Do teraz tego żałuje, bo Sied zagrał jeden z lepszych setów na PoA.

O godzinie pierwszej w nocy nadszedł czas na head-liner’ów imprezy, czyli trio Above & Beyond, które w Łodzi zjawiło się w duecie. Cały, dwugodzinny występ A&B spędziłem na parkiecie. Ciężko mi ocenić set największych gwiazd imprezy. Z pewnością nie był on najlepszy, ale i nie najgorszy. Miał to „coś”. Był w pewien sposób magiczny, choć momentami monotonny. Czasem porywał wszystkich do tańca, a momentami usypiał. W hali roiło się od osób w koszulkach z wizerunkami Jonathana „Jono” Granta, Tonego McGuinnessa oraz Paavo Siljamäki, którzy dodawali smaczku całemu ich występowi.

Sporo osób twierdzi, że przespało występ Above & Beyond. Ja, oczywiście nie. Takie numery jak „Gaia – Tuvan (Gareth Emery Remix)„czy remiks Garetha numery Lonely Girl powodowały, że w Atlas Arenie wrzało, a tłumy rozentuzjazmowanych klubowiczów poddawało się zabawie razem z artystami – niezapomniany moment, jak kilkaset osób z rąk tworzy trójkąt symbolizujący label Anjunabeat. Co mnie zaskoczyło i do teraz zastanawia? Fakt, że występ Above & Beyond, jako jedyny nie był nagrywany przez kamery, a artyści grali praktycznie „po ciemku”. Czyżby czegoś się wstydzili? Mnie to zastanowiło, czy gwiazdorzy faktycznie grali na żywo.

Po występie head-liner’ów postanowiłem usiąść i odpocząć, bowiem opadałem z sił. Po około 15 minutach szybko wróciłem na parkiet. To co zrobił Aly, z egipskiego duetu Aly & Fila, w pełni zasłużyło na „powystępowe”, gromkie i długie brawa od osób zebranych w Atlas Arenie. Egipcjanin w godz. 3.00 – 4.30 rozgrzał ponownie parkiet do czerwoności, jakby impreza dopiero się zaczęła. Euforyczny, płynący i po prostu piękny trance rozbudził ponownie wszystkich klubowiczów – w tym także mnie. Wracając na parkiet nie odczuwałem już zmęczenie, a totalne zrelaksowanie. Wspólne odśpiewane „Ashley” z całym tłumem ludzi, którzy jak ja bawili się pod sceną, długo zapadnie mi w pamięci. Podobnie jak moment, w którym Aly zagrał „Time” – Paula Webstera w interpretacji Sean’a Tyas’a. Szkoda, że bez wokalu, ale i tak było pięknie.

Występ Nitrousa Oxide spędziłem na dworcu oczekując na pociąg powrotny do Bydgoszczy. Niestety, bowiem najlepszy polski producent i dj zagrał podobno znakomicie.

Podsumowując Planet of Angels, zacznę od stwierdzenia, że nie żałuje 200zł wydanych na tę imprezę: bilet wstępu, podróż, wyżywienie. Było to pierwsza moja impreza, na której królowała muzyka trance. Było wspaniale. Pomimo niedociągnięć organizatorów i szumnie ogłaszanej ilości świateł, które okazały się kłamstwem. Muzycznie impreza stała na najwyższym poziomie. Artyści spełnili swoje zadanie w stu procentach.

Nie rozumiem osób, które uważają Planet of Angels za fiask, za imprezę niewartą ceny biletu. Za 80zł dostaliśmy wszystko co mogliśmy, ja nie oczekiwałem niczego więcej. Świetny line-up, wystarczające oświetlenie i ludzie kochający muzykę, a tych było naprawdę wielu. Tylko te kłamstwa…

W sieci często zarzuca się, że promujemy młodych artystów, którzy już coś osiągnęli. Czy to pojawili się na trackliście sławnego dj’a, czy też epka z ich produkcjami wydana została przez zagraniczny label. Dziś przedstawię sylwetkę i twórczość naszego, młodego rodaka, który dopiero „raczkuje” w muzycznym świecie. Arnesto, bo o nim mowa, faktycznie nazywa się Kamil Tobor. A jego twórczość staje się coraz bardziej popularna w sieci.

Kamil mieszka niedaleko Bytomia. Jego przygoda z muzyką rozpoczęła się od nauki gry na gitarze akustycznej. Muzyką trance zainteresował się w roku 2007. Od tego momentu ten gatunek muzyczny stał się jego ulubionym.

- „Oczywiście jak to ja, nie mogę tylko słuchać muzyki” – informuje Arnesto. Z tego powodu postanowił tworzyć. Rozpoczął od kompilowania setów w programach typu Traktor, czy VDJ. Zabawa ta wciągnęła go na tyle, że z czasem stała się jego pasją. W styczniu 2009 roku wziął udział w szóstej edycji Global Trance Dj Competition. Jego set zajął 11. miejsce, co przy dużej ilości uczestników, było sporym sukcesem. – „Dało mi to bardzo dużo motywacji do dalszego działania.” – mówi Kamil.

Przez ponad pół roku szlifował swoje umiejętności grając w radiach internetowych (własne audycje, guestmixy). Wszystko wskazuje na to, że już niebawem będziemy go mogli usłyszeć w prawdziwej rozgłośni radiowej – w Radio Dla Ciebie i audycji „Noc Dj-ów”. Ponadto, Kamil w wakacje miał okazję zagrać kilka razy na żywo w nadmorskich klubach.

Tworzenie setów nie jest jedyną muzyczną twórczością Kamila. – „Od niedawna zacząłem interesować się budową utworów” – zdradza Kamil. – „Wydałem kilka editów, które w sieci cieszą się sporym powodzeniem”. Mowa tu min. o Roger Shah feat. Chris Jones – To The Sky (Arnesto Intro Edit). “Łącze kilka wersji jednej produkcji, z czego powstaje nowa wersja tego utworu”. Są to zwykle wersje z dodanym intro, świetnie wprowadzającym do utworu, jak chociażby The New World – Markusa Schulza.

Przed kilkoma miesiącami Arnesto stworzył także mashup Armin Van Buuren & Jochen Miller – Never Say Face Value, który pozytywnie został przyjęty przez internautów.

Zabawa z powstałymi już utworami, skłoniła Kamila do stworzenia własnych produkcji. Pierwsza z nich cały czas powstaje, a jej demo znalazło się już w sieci. „Control Me”, (kliknij aby odtworzyć) bowiem taki tytuł nosi debiutancki utwór Arnesto, jest ciekawą upliftingową produkcją z niesamowicie chwytliwą melodią, godną znanych artystów muzyki trance.

Serdecznie zachęcam wszystkich do zapoznania się z „Control Me”, a także całą twórczością Kamila „Arnesto” Tobora. Dalszy rozwój, być może u boku doświadczonego artysty, może spowodować, że rynek muzyczny zasili nowy młody talent, w którego twórczości drzemie spory potencjał.

Poniżej prezentujemy niektóre z opinii nt. twórczości Arnesto*:

„Naprawdę pokłony dla Arnesto. Mashup i remixy świetne.” – DaFi

„Roger Shah feat. Chris Jones – To The Sky (Arnesto Intro Edit) to mi się naprawde spodobało Brawo.” – Dagaa

„Arnesto – w czym Ty robisz „Control Me” ? Piękny breakdown i świetne końcowe nuty. Spodziewam się świetnej produkcji. Nie popsuj tego, co zrobiłeś. IMO znakomicie Ci idzie.” – AvB Fan

W.O.W Naprawdę świetne edity no i Twoje demko zapowiada się całkiem interesująco ” – Armin Olny

* wypowiedzi pochodzą z forum arminvanbuuren.org i są autorstwa jego użytkowników

Linki:
Oficjalny Blog Arnesto
MySpace
Oficjalny kanał youtube.com

Ashley Wallbridge – Wiked Beats. To nie nowa produkcja Ashleya, a jego audycja, której premiera nastąpiła 28 sierpnia br. Wiked Beats słuchać możecie w każdy, czwarty piątek miesiąca od godziny 19.00 do 20.00 na antenie radia afterhours.fm. Najbliższa audycja 23 października! Wiked Beats to duża dawka progressive, najnowszych produkcji Ashleya oraz dobrego trance.

Zachęcam do wyrażania opinii na temat audycji młodego Brytyjczyka, a także innych tematów podejmowanych na łamach ilovetrance.wordpress.com. W rozwinięciu newsa zamieszczam linki i informację dotyczące dwóch pierwszych epizodów Wiked Beats.

Ashley Wallbridge – Wiked Beats 001 (28-08-2009)
Jakość: 192 kbps
Rozmiar: 81 MB
Tracklist:
01. Ashley Wallbridge — Solidaritet (Original Mix)
02. Ashley Wallbridge — Dionysus (Original Mix)
03. Dakota — Roxy ’84 (Michael Cassette Remix)
04. Above & Beyond vs. Gareth Emery — On a Metropolis Day (Myon & Shane 54 MashUp)
05. Super8 & Tab — Irufushi (Ashley Wallbridge Remix)
06. Mac & Mac — Solid Session (First State Remix)
07. Andy Duguid — Falling feat. Julie Thompson (Lost Stories Remix)
08. Jochen Miller — Brace Yourself (Original Mix)
09. Paul van Dyk — Home (Cosmic Gate Remix)
10. Andy Moor vs Lange — Stadium Four (Original Mix)

Pobierz: kliknij na LINK

__________________________________________________________________________

Ashley Wallbridge – Wiked Beats 002 (25-09-2009)
Jakość: 192 kbps
Rozmiar: 78 MB
Tracklist:
01. BBE – 7 Days and One Week (Armin Prayd Dub Remix)
02. Ben Preston – The Choice Is Yours (Poison Pro Made The Right Choice Remix)
03. tyDi & Dennis Sheperd feat. Marcie – Somehow (Original Mix)
04. Gaia – Tuvan (Gareth Emery Remix)
05. Dakota – Koolhaus (Skytech Remix)
06. Solarity – ID (Ashley Wallbridge Remix)
07. Ashley Wallbridge – Shotokan (Faces Mashup)
08. M.I.K.E – Sunrise At Palamos (Gareth Emery Remix)
09. Michael Woods – Drop zone (Club Mix)
10. Cosmic Gate Feat. Kyler England – Flatline (Kyau & Albert Remix)
11. Dash Berlin Feat. Emma Hewitt – Waiting (Vocal Mix)

Pobierz: kliknij na LINK

Dziś kolejna część dyskusji na temat nadchodzących eventów. W poprzednim wpisie wspomniałem o „rozdmuchanym” Sensation White, świetnie zapowiadającej się Planet of Angels oraz klasyku Mayday. Dziś kilka słów o kolejnych trzech, dużych, muzycznych wydarzeniach, które odbędą się jeszcze w tym roku w naszym kraju.

Impreza, o której teraz wspomnę, umknęła mi w całej masie wydarzeń muzycznych. Natknąłem się na nią przypadkiem, przeglądając jeden z „wortali muzyki klubowej”. Chodzi o One Life Festiwal, który odbędzie się 14 listopada w Rzeszowie. Pierwsza co się rzuca w oczy, to skład, a na jego czele Richard Durand. Tego holenderskiego producenta spokojnie można nazwać „objawieniem” roku 2009. Choć był już znany przed laty, to w tym roku osiągnął największy sukces. Album „Always The Sun” ogólnie rzecz ujmując „przyjął się”, a jego twórca z pewnością „zadomowił” się w kraju nad Wisłą. Zagrał już na Terminal Summer Beat, zagra na Sensation White oraz One Life Festiwal. Taka ilość koncertów związana jest z promocją płyty, bowiem sam artysta jest już wypromowany.

Richard Durand w Rzeszowie nie będzie się czuł osamotniony, bowiem na imprezie wystąpi jego rodak – Marcel Woods. O tym artyście było głośno kilka lat temu. Kto z nas nie pamięta jakimi hitami było Advanced czy Cherry Blossom? Podobnie jak w przypadku Duranda, tak i występ Marcela na One Live Festiwal nie będzie jedynym w tym roku, ale o tym za chwilę.

Obok holendrów za deckami staną także: Ian Carey, który ten rok także może zaliczyć do udanych, piękna Czeszka – Lucca, na której występ liczę najbardziej, The Squatters, których występu jestem bardzo ciekaw, a to wszystko wzbogacone wokalem Tary McDonald oraz występu Polaków – Adama Toxica z Bielska-Białej, rezydenta Afterparty SF – Miqro, Dj Flora i Hooqa.

Nowoczesna hala Podropmie, wyżej wymieni artyści i nie za wysokie ceny (pierwsza pula 59zł, druga 79zł) mogą z pewnością przyciągną fanów muzyki elektronicznej z całej Polski do Rzeszowa. Oby było mniej problemów organizacyjnych, o czym wspominali klubowicze po zeszłorocznej edycji.

One Life Festiwal – 14 listopada (Hala Podpromie – Rzeszów)

Line-up:
Richard Durand
Marcel Woods
Ian Carey
Tara McDonald (live vocal David Guetta I Axwell)
Lucca
The Squatters
Adam Toxic
U-nick Polska
Miqro Polska
Flor
Hooq

28 listopada, po raz czwarty, w Poznaniu wystąpi ATB ze swoim projektem „ATB In Concert”. Opinie, wyrażane na łamach stron internetowych, dotyczących koncertu i samego artysty, nie były pochlebne. Jednak pierwsza pula biletów o wartości 69zł została już wyprzedana.

Atb In Concert promuje najnowszy album Niemca – Future Memories. Jak informują organizatorzy podczas koncertu usłyszymy trzech wokalistów. Szczegóły organizacyjne poznamy niebawem.
Swego czasu bardzo lubiłem ATB, szczególnie po albumie „Silence”. Aktualnie, wizja występu z jego udziałem, nie przemawia do mnie. Mam nadzieję, że fani ATB będą usatysfakcjonowani występem tego artysty. A czy tak będzie? Dowiemy się za miesiąc.

ATB in Concert – 28 listopada (Hala Arena – Poznań)

Zmierzamy ku ostatniemu miesiącu w naszym kalendarzu. Grudzień jest czasem podsumowań. MSM Events zdecydowało się po raz kolejny zorganizować I Love New Year. Tak jak przed rokiem impreza odbędzie się w Hali stulecia we Wrocławiu.

Jak już wcześniej wspomniałem, na imprezie wystąpi Marcel Woods, jednak główną gwiazdą, której występ postanowili już zdradzić organizatorzy, będzie Tocadisco. Po dotychczasowym line-upie, który uzupełniają Dj Inox oraz Mike Wind, można spodziewać się sporej dawki energii. Miejmy nadzieję, że stawkę uzupełnią inni, żywiołowi artyści. Jak do tej pory line-up zapowiada się bardzo obiecująco.

I Love New Year – 31 grudnia 2009/ 1 stycznia 2010 (Hala Stulecia – Wrocław)

Line-up (nieostateczny):
Tocadisco
Marcel Woods
Inox
Mike Wind

Co nas czeka w niedalekiej przyszłości? Sensation White, Planet of Angels, Mayday, One Life Festival, Atb in Concert, I Love New Year… I nie tylko. W Polsce odbywa się także masa innych, ciekawych muzycznych wydarzeń. Niejednokrotnie, te „mniejsze imprezy” potrafią dostarczyć więcej doznań, a niżeli duże eventy.

Fakt, że na świecie panuje kryzys w żaden sposób nie przeszkadza agencją w organizacji kolejnych eventów. Ba, z roku na rok eventy organizowane są z coraz większym rozmachem, a ich ilość powoduję, że fani muzyki mogą mówić, że „od przybytku, głowa jednak potrafi zaboleć”. Postanowiłem przybliżyć nieco nadchodzące imprezy, bowiem jest w czym wybierać.

Już 3 października w Hali Stulecia we Wrocławiu odbędzie się kolejna polska edycja imprezy Sensation. „Ocean bieli” zagościł w Polsce na dobre i organizowany jest już od 2006 roku. Wygląda na to, że MSM Event ma dobre stosunki z ID&T, bowiem z roku na rok przedstawiciele polskiej agencji potrafią uczknąć coraz więcej z ogromnego, białego tortu. I tak w tym roku, Ocean Bieli nie zostanie skrócony o godzinę, a Polacy ujrzą pełen spektakl Wicked Wonderland.

Niestety, line-up tegorocznej edycji kolokwialnie mówiąc „nie robi szału”. Od momentu pojawienia się informacji o występujących artystach, wiele osób zaczęło rozmyślać nad sensem pójścia na tę imprezę. Główne narzekania brzmiały: „znów oni?!” Większość z tych osób zdecydowała zakupić bilet z powodu pięknego spektaklu, którym jest sama impreza. Gdyby warunki pozwalały z pewnością sam dałbym się na nią skusić.

Osobistym numer one wśród artystów w tym roku będzie dla mnie Sebastian Ingrosso. Żniwa zbiera internetowa promocja tego artysty, który z miesiąca na miesiąc interesuje mnie coraz bardziej. Po za tym uwielbiam Swedish House Mafię.

Sensation Polska 2009 – 3 października (Hala Stulecia Wrocław)

Line-up + time table:

Miesiąc po Sensation, 7 listopada, w nowo wybudowanej Hali Arena w Łodzi odbędzie się Planet of Angels. Jak zapowiadają organizatorzy, będzie to „jedno z najważniejszych wydarzeń muzycznych w Polsce”. Trudno się dziwić. Łódzka hala pomieści niespełna 12 tys. osób (miejsca siedzące). W Polsce nikt nie może się z nią równać.

Miasto Łódź jest najlepszym przykładem, że warto inwestować w infrastrukturę sportowo-widowiskową. Zbudowanie jednej hali przyniosło, trzeciemu miastu w Polsce pod względem ludności, Mistrzostwa Europy w Koszykówce Mężczyzn, Mistrzostwa Europy w Siatkówce Kobiet, a po ich zakończeniu Planet Of Angels. Czyżby dzięki Atlas Arenie województwo łódzkie stało się nową stolicą klubową Polski? Myślę, że nie, ale z pewnością przyniesie temu miastu niemały rozgłos.

Największe plusy Planet Of Angels? Bilety, miejsce oraz artyści. Zacznę od artystów. Above & Beyond, Aly & Fila, Funkagenda, Giuseppe Ottaviani, Sied van Riel czy Nitrous Oxide. Każdy z tych artystów z osobna byłby w stanie zachęcić mnie do pójścia na jakikolwiek event. Wszyscy razem tworzą, moim zdaniem, najlepszy line-up jednodniowej imprezy w tym roku. Pragnę dodać, że line-up nie jest jeszcze zamknięty. Dochodzi do tego cena (80 zł pierwsza pula), która w tym przypadku jest ceną śmieszną (w porównaniu z Sensation). Zazdroszczę tym co będą 7 listopada w Atlas Arenie!

Planet Of Angels – 7 listopada (Atlas Arena Łódź)

Line-up (jeszcze nie zamknięty)
Above & Beyond
Aly & Fila
Sied van Riel
Guseppe Ottaviani
Nitrous Oxide
Dj Swift
Inox

Teraz kilka słów o imprezie “klasyku”. Czyli o Mayday, które w tym roku, 10 listopada, odbędzie się w Polsce już po raz dziesiąty! Z tej okazji organizatorzy przygotowali szeroki line-up, który bez problemu mógłby wypełnić inne, dwie spore imprezy. Nie mogło zabraknąć oczywiście Westbama, który w wywiadach niejednokrotnie podkreślał, że uwielbia grać w Polsce i na każdym kroku stara się bronić Jej „dobrego imienia”. Dziękujemy bardzo!

Choć stylistyka muzyczna Mayday nigdy za mną nie przemawiała, to myślę, że na 15 jej edycję chętnie się wybiorę.

Co mnie urzeka w organizacji tej imprezy każdego roku? Sposób informacji. Pominięcie stylu informacyjno-oficjalnego, a zrobieniu z infa o imprezie ciekawej, urzekającej historii. Wystarczy zacytować fragment tegorocznego materiału organizatora: „Hala Główna, Spodek, Katowice. DJ ścisza regulatory, jego ostatnia płyta milknie. Tłum żegna go z okrzykami radości i aplauzem. Potem na krótką chwilę robi się cicho, aż z pojedynczych okrzyków utworzy się fala, wypływająca z morza chóralnych głosów: „MAYDAY, MAYDAY, MAYDAY…“ – kto by nie chciał tego przeżyć?

Bilety drogie, ale jak na imprezę z dziesięcioletnim stażem, warte zakupu. 130 zł, za uczestnictwie w evencie tego pokroju? Dla niektórych „Mayday” przyjmuję wartość modlitwy, a obecność 10 listopada w Spodku nie jest możliwością, a obowiązkiem.

Mayday Polska 2009 – 10 listopada (Spodek – Katowice)

Kolejna część, prezentująca eventy, które odbędą się w tym roku w Polsce, już niebawem! Serdecznie zapraszam do odwiedzania strony i brania udziału w dyskusji, w komentarzach poniżej.

Wczoraj, na antenie radia www.di.fm, odbyła się kolejna audycja z cyklu A State Of Trance – Armina van Buurena. 423 epizod był epizodem specjalnym. Całe dwie godziny wypełnione były klasykami muzyki trance. Część z nich znajduje się na komplikacji A State Of Trance Classic 4, którą można zakupić przez stronę www.cloud9music.nl. W najbliższy czwartek kolejny, specjalny epizod audycji ASOT.

Poniżej znajduje się dokładna tracklista 423 epizodu audycji A State Of Trance, linki do pobrania, a także informacje dotyczące komplikacji A State Of Trance Classic 4.

A State Of Trance – Episode 423

Tracklist:

01. Nalin & Kane – Open Your Eyes (The Child You Are) (Original Mix) [1999]
02. Hydra – Affinity 2005 (Thrillseekers Dub Mix)
03. Cass & Slide – Perception [Automatic]
04. Three Drives – Sunset On Ibiza [Massive Drive]
05. Insigma – Open Your Eyes
06. Signum feat. Scott Mac – Coming On Strong [Jinx]
07. Push – Universal Nation [Bonzai]
08. Conjure One feat. Sinead O’Connor – Tears From The Moon (DJ Tiesto In Search Of Sunrise Remix)
09. Jan Johnston – Calling Your Name (Thrillseekers Remix) [Platipus]
10. Alt+F4 – Alt+F4 [Anjunabeats]
11. Gouryella – Walhalla [Tsunami]
12. Gaia – 4 Elements [Captivating]
13. Vincent De Moor – Fly Away [Combined Forces]
14. Galen Behr vs. Hydroid – Carabella (Galen Behr vs. Orjan Nilsen Remix) [Takuza]
15. Sophie Sugar – Call Of Tomorrow (John O’Callaghan Remix)
16. Re:Locate – Rogue [Galactive]
17. Robert Nickson – Spiral [A State Of Trance]
18. Inertia – The Chamber [Discover]
19. Young Parisians feat. Ben Lost – Jump The Next Train (Kyau vs. Albert Remix) [Deep Blue]

Pobierz (link do wyboru):

LETITBIT.NET
DEPOSITFILES.COM
HOTFILE.COM

Linki za: ASOT-ONLY.PL

A State Of Trance Classics 4

Cd1

1.Armin van Buuren- Serenity
2.Chicane-Saltwater
3.Cygnes-Superstring (Rank 1 Mix)
4.Push-Universal Nation
5.Rank 1 feat. Shanokee – Such is life
6.Signum Feat Scott Mac – Coming On Strong
7.Lost Tribe Gamesmaster
8.Interia-The Chamber
9.Galen Behr vs Hydroid-Carabella (Galen Behr vs. Orjan Nilsen Remix)

Cd2

1.Rui Da Silva feat Casandra Fox-Touch Me
2.Airscape-L’esperanza (Armin Van Buuren Mix)
3.Above & Beyond-Air For Life
4.Three Drives-Sunset On Ibiza
5.Jonas Steur-Silent Waves
6.Yahel-U Inside
7.Synergy-Hello Strings
8.Robert Nickson-Spiral
9.Insigma-open Your Eyes

Cd3

1.Chakra-Love Shines Through
2.Vincent de Moor-Fly Away (Original Mix)
3.Solid Globe-North Pole
4.Push Strange World
5.Airwave vs Rising Star-Sunspot (Dcml Mix)
6.Young Parisians feat Ben Lost-Jump The Next Train (Kyau vs. Albert Mix)
7.Alt+F4-Alt+F4
8.Solar Stone vs Scott Bond – 3rd Earth (Deep Blue)
9.Sophie Sugar-Call Of Tomorrow (JOC Mix)

Cd4

1 Perpetuous Dreamer-Future Funland (Playground)
2. Pulp Victim-The World (Moonman Mix)
3. Marcus Schulz Pres Elevation-Clear Blue (Instrumental Mix)
4. Re:locate-Rogue
5. Plastic Boy – Silver Bath
6. Conjure One Featuring Sinead O’Connor – Tears from the Moon (Tiesto Mix)
7. Naline and Kane – Open your Eyes (Original)
8. Green Martian – Industry
9. Solar Stone – Solar Coaster

Czego nie zrobią okazuje się hitem. Świetnie łączą nowoczesny, melodyjny trance ze świetnymi wokalami. I to urzeka w ich twórczości. Till The Sky Falls Down, Man On The Run czy Waiting to producenckie strzały w dziesiątkę. Ten ostatni będzie singlem promującym debiutancki album Dash Berlin: „The Nw Daylight”, którego premiera na iTunes nastąpi 5 października, a płyta do sklepów trafi tydzień później.

Wszystko wskazuje na to, że „The New Daylight” okaże się jednym z najlepszych albumów tarnce roku 2009. Co o tym świadczy? Wielka popularność tego holenderskiego trio, w którego skład wchodzą Jeffrey Sutorius, Sebastiaan Molijn i Eelke Kalberg, wytwórnia Armada, której nakładem wydany zostanie album oraz singiel promujący krążek.

Mowa o „Waiting”, który powstał przy współpracy z Emmą Hewitt. Jest to jeden z tych utworów, który trwa ponad siedem minut i ani przez chwilę się nie nudzi. Piękny break down, z coraz bardziej popularnymi elementami gry na pianinie, który przeradza się w silny trance lead, typowy dla Dash Berlin i oczywiście niesamowity wokal Emmy – posiadaczki jednej z najpiękniejszych głosów współpracujących z producentami muzyki trance.

Jestem pewny, że album Dash Berlin okaże się wielkim sukcesem. 40% materiału już znamy, 60% pozostaje zagadką, bowiem jak do tej pory w sieci nie ukazały się materiały „previev” po za wydanymi wcześniej produkcjami.

Niebawem singiel promujący album pojawi się także w polskich stacjach radiowych, co także wpłynie na popularność krążka.

Nie pozostaje nam nic innego jak poczekać do października. Miejmy nadzieję, że pozostałe produkcje wchodzące w skład „The New Daylight” utrzymają poziom swoich poprzedniczek.

The New Daylight
01. Till The Sky Falls Down
02. Man On The Run (with Cerf, Mitiska & Jaren)
03. Wired (feat. Susana)
04. Waiting (feat. Emma Hewitt)
05. Never Cry Again
06. To Be The One (feat. Idaho)
07. End Of Silence (feat. Rowald Steyn & Nina Deli)
08. The Night Time
09. Renegade (feat. DJ Remy)
10. Janeiro (feat. Solid Sessions)
11. Feel U Here
12. The New Daylight